Patronlar dertli: Oğlum pavyona gitse daha iyiydi!

Ekonomim yazarı Şeref Oğuz, şunları yazdı;

Diyarbakır’dayız. Kürsüde; Diyarbakır Sanayi ve Ticaret Odası Başkanı Mehmet Kaya var: “8 bin yıllık bu kadim kentte, 50 yıllık şirket bulamıyoruz.”

Sadece Diyarbakır’da mı? Trabzon’da, Malatya’da, Balıkesir’de, hatta İstanbul’da… Kuruyoruz, geliştiriyoruz ama devamını yaşatamıyoruz.

ORTALIK FİRMA ÇÖPLÜKLERİYLE DOLU

ÇÖZÜM: Bu paneller serisinde katılımcıların verdikleri örnekler; benzer sancıları çeken şirketlerimiz için kurumsallaşma yolunda ilham verici oluyordu. Kuruluş sürecindeki iştahın gelişim sürecinde nasıl yavaşladığını, sonra kurumsallaşmayı beceremeyip neticede dağılmayı anlatıyorlardı.

YÖNTEM: Kurucuların değerleri, bir sonraki kuşağa aktarılmadıkça şirketin ömrü fazla olamıyor. Üstelik tek tehdit, kurucuların aktarılamayan değerlerinden değil, zamanın değişim dinamiğini yakalayamamaktan da kaynaklanıyor. Özetle Anadolu; “firma çöplükleriyle” dolmuş durumda.

Kurumsallaşma benimsenmiş mi?

Evet, kimse kurumsallaşmanın gereksizliğinden söz etmiyor. Ancak sorun şu ki doğru sırada ve doğru dozajda kurumsallaşma konusunda bilgi açığı fazla. TKYD zaten bu açığı kapamak için gayret ediyor.

Temel sorun nedir peki?

Aslında her kurum, kurucuların değerleri üzerinden ve zamanın ruhuna uygun güncelleme sayesinde kendi kurumsallaşma öyküsünü oluşturmalı… Başkasını örnek almak yetmiyor, kendin oluşturmalısın.

“PAVYONA GİTSE DAHA İYİYDİ”

Gözü yaşlı patron, dert yanıyor; “benim oğluma iyi bir eğitim aldırttım, şirketin geleceğini ona bağladım. Ama oğlum koca aile şirketimizin başına geçmek yerine; ABD’ye küçük bir şirket kurmaya gidiyor.

Pavyona gitseydi daha iyiydi. Aile şirketimizin yarını için dönülmez yere gitmeyi tercih etti…”