O hisseyi kim sattı, kim aldı, para nereye gitti?

Metin Yüksel'in yazısından alıntı

Kuzuların Sessizliği ve Borsa…

1990’ların Oscar ödüllü filmi Kuzuların Sessizliği, FBI ajanı Clarice Starling’in bir seri katili yakalama hikâyesini anlatır. Clarice’in çocukken kesime götürülen kuzuların çığlıklarını duyup hiçbir şey yapamaması, filmin ana travmasını oluşturur.

Filmde iki seri katil vardır: Hannibal Lecter ve Buffalo Bill.

Hannibal, beyefendi görünümlü, saygın bir psikiyatristtir; sofra adabı kusursuzdur ama menü biraz tartışmalıdır. Buffalo Bill ise öldürdüğü kadınların derilerinden kendisine yeni bir “varlık” yaratmaya çalışır.

Filmin karakterleri aslında bize hiç de yabancı değildir: beyefendi görünümlü patronlar, başkalarının kaybından kendisine ya da yakınlarına çıkar sağlayanlar ve kuzuların çığlıklarına kulaklarını tıkayanlar…

Kim olduklarını kamuoyuna bırakalım. Biz sadece filmi anlatıyoruz; benzerlikler tamamen “tesadüf” olabilir.

Birileri sofraya oturur, hesabı ise başkaları öder.

Borsada Bir “Kuzuların Sessizliği” Vakası

Hissenin fiyatı 80 TL, bilanço görünüşte parlak. Vitrin ışıl ışıl.

10 Ekim 2025’te pay dönüşüm süreci başlıyor.

Recep Taşyanar, 40.550.000 TL nominal değerindeki payın satılabilir hâle gelmesi için MKK’ya başvuruyor. Satış tutarı yasal limitlerin üzerinde olduğu için SPK’ya da başvuruluyor ve toplam 10 milyon payın satışına onay veriliyor.

Peki bu hisseleri kim alacak?

BIST kan ağlıyor. Bu hacimde malı piyasaya bırakırsanız fiyatı aşağı çekmeniz işten bile değil.

Ama her problemin bir çözümü vardır.

Hollywood’da buna senaryo denir, bizim piyasada bazen “işlem stratejisi”.

Derken sahneye Hannibal, Buffalo Bill ve ekipleri çıkıyor.

25 Mayıs’ta şirket, daha önce geri aldığı 2 milyon payı 59 TL’den satarak 118 milyon TL nakit sağlıyor. Satıştan yaklaşık 34,9 milyon TL kazanç oluşuyor.

Fakat bu merhem de yetmiyor.

Ardından şirketle ortaklığı bulunmayan TBA 7 milyon, SK 7 milyon pay için MKK’ya başvuruyor.

İşte filmin ikinci yarısı burada başlıyor.

Kapalı hisselerin ne işi var?

Kimin teminatı bunlar?

Bu paylar nasıl elde edildi?

Hisse 78-80 TL bandından 10 TL seviyelerine giderken bu malları kim aldı?

Bir de SK’nın V.S. ile işlem yapabilmesi için teminat gerekiyor.

Peki bu finansmanı kim sağladı?

İşte burada seyircinin patlamış mısırı bırakıp hesap makinesini eline alması gerekiyor.

İzmir’den İstanbul’a Uzanan İskonto Zinciri İddiası

Piyasada konuşulan iddiaya göre Recep Taşyanar, satılabilir hâle gelen payların bir bölümünü İzmirli borsacı SK aracılığıyla iskontolu dağıtmak üzere anlaşıyor.

SK’nın da İstanbul’da borsacı VY ile birlikte, aralarında halka açık şirket patronları, GSYF yöneticileri ve büyük yatırımcıların bulunduğu çevreye komisyon karşılığında iskontolu pay dağıttığı ileri sürülüyor.

İddiaya göre 50, 60, 70 ve 80 TL bantlarında tahtada satılan paylardan patronun hesabına giren tutar üzerinden yaklaşık %30 iskonto uygulanıyor ve aradaki fark belirli büyük yatırımcılara geri dönüyor.

Plan basit:

Düşük maliyetli mal alan balinalar, tahta yükselirken hisseleri daha yüksek fiyatlardan küçük yatırımcıya devredecek.

Patron malını satacak.

Aracı komisyonunu alacak.

Balinalar kazanacak.

Hesabı yine küçük yatırımcı ödeyecek.

Fakat evdeki hesap çarşıya uymuyor.

Piyasadaki iddialara göre patron, satılabilir payların çok büyük bölümünü elinden çıkarıp nakdi şirket dışına taşıyor ve büyük oyuncuları da ters köşeye yatırıyor.

Ava çıkan balinalar bu kez av oluyor.

Şimdi bazı büyük yatırımcıların paralarını kurtarmak için patronla temas kurmaya, hatta araya adam koymaya çalıştıkları konuşuluyor.

Hollywood burada senaryoyu değiştirirdi.

Bizim borsada ise jenerik henüz akmamış olabilir.

16 Günde %82 Kayıp

Yatırımcıların en çok sorguladığı dönem, 16 Temmuz sonrasında başlayan art arda tabanlar.

Hisse yalnızca 16 işlem gününde yaklaşık %82 değer kaybetti.

Sorulması gereken yalnızca “Fiyat neden düştü?” değil:

Kim sattı? Kim aldı? Hangi maliyetten aldı? Satıştan gelen para nereye gitti? Teminat ve finansman ilişkileri neydi?

Çünkü fiyat grafiği yalnızca sonucu gösterir.

Asıl hikâye takaslarda, teminatlarda, pay dönüşümlerinde ve para hareketlerinde saklıdır.

Finansallar da Susmuyor

Son açıklanan finansal verilerde şirketin 166,36 milyon TL dönem zararı görülüyor.

Bir tarafta milyonlarca lotluk pay satışları ve büyük para hareketleri, diğer tarafta zarar açıklayan bir şirket.

Soru artık basit:

Bu kadar para hareketine rağmen şirket nasıl bu noktaya geldi?

Ve daha önemlisi:

Para nereye gitti?

Yıldız Pazar’dan Yakın İzleme Pazarı’na

Borsa İstanbul, BARMA’yı 3 Ağustos 2026’dan itibaren Yıldız Pazar’dan Yakın İzleme Pazarı’na aldı.

Bir zamanlar Yıldız Pazar’da işlem gören şirketin birkaç ay içinde Yakın İzleme Pazarı’na taşınması, hikâyenin geldiği noktayı özetliyor.

Yıldız’dan Yakın İzleme’ye…

Borsada bazen mesafeler kilometreyle değil, taban sayısıyla ölçülüyor.

10 Ekim’de piyasa oyuncuları aynı kayığa biniyor.

30 Temmuz’da kayık devriliyor.

Şirket, bu süreçte önemli miktarda para girişine rağmen konkordato ilan ediyor.

Teminatların değeri eriyor. Kavga büyüyor.

Bir zamanlar 80 TL civarında hisse alan küçük yatırımcı kıyıda parasını arıyor.

Ama bu defa kıyıda yalnızca küçük yatırımcı yok.

Anlatılanlar doğruysa bazı balinalar da yanında.

Ve filmin sonunda yine aynı ses duyuluyor:

Kuzuların çığlığı.

Ama bu kez Clarice Starling’in çiftliğinde değil, borsada…

“Insider trading”, manipülasyon, tartışmalı teminat ilişkileri, iskontolu pay dağıtımı ve mal kaçırma iddiaları…

Aradığınız her şey burada.

Eksik olan tek şey Anthony Hopkins.

Gerçi olayın geldiği noktaya bakınca:

Hannibal bile bu sofraya oturmadan önce takasları kontrol ederdi.

Paramedya