Güneri Cıvaoğlu'nun ıstakoz yarıştırma efsanesi nasıl çıktı?

Ekonomim'den Vahap Munyar'ın yazısından alıntı

1981 yılında dönemin önde gelen şirketler topluluğundan, Hisarbank’ı da çatısı altında bulunduran Çavuşoğlu-Kozanoğlu Grubu, gazete kurmaya karar verdiğinde önce Tercüman Gazetesi Genel Yayın Yönetmeni Güneri Civaoğlu’nu transfer etti.

500-600 bin tirajlı Tercüman Gazetesi’nin başından ayrılıp, Güneş Gazetesi’ni kurmak üzere kolları sıvayan Güneri Civaoğlu, başta yıllardır çalıştığı gazete olmak üzere, muhabirden yazara meslektaşlarını transfer yoluna gitti.

Civaoğlu ile el sıkışan gazeteciler, belirlenen transfer ücretlerini anında vezneden nakit aldı, maaşları da 2’ye, 3’e, 4’e hatta 5’e katlananlar oldu.

Güneş Gazetesi’ne transfer olan meslek büyüklerim arasında bulunan Necati Doğru, 1985-1986’da Hürriyet Gazetesi’nde, 1987-1992’de Milliyet Gazetesi Ekonomi Müdürümüz olduğu dönemlerde o günü şöyle anlatırdı:

Melih Aşık’la birlikte Güneş Gazetesi’ne gittik. El sıkıştığımız gün vezneden siyah market poşeti içinde transfer için anlaştığımız toplu paraları nakit olarak verdiler.

Ardından da eklerdi:

Arkadaşlar, Türkiye Gazeteciler Sendikası (TGS) var. Hepimiz de üyesiyiz. Başarılı toplu sözleşme yaptığı dönemler oluyor. Ancak, Güneş Gazetesi’yle başlayan yüksek maaş, toplu para uygulaması gazetecileri enflasyondan en iyi transferin koruduğunu ortaya koydu.

Güneri Civaoğlu’nun Güneş Gazetesi’yle estirdiği rüzgar, açtığı yol, benim de ilk yüksek tirajlı gazeteye geçme şansımın açılmasını sağlamıştı.

Mesleğe 1978 yılında AKA’da (Arşiv, Kupür, Aktüalite Ajansı) başlamış, 1979-1980’de ANKA Ajansı’nda, 1980-1981 döneminde UBA’da kadrosuz olarak çalışmıştım. İlk kadroya girişim 1981 yılı Nisan ayında Dünya Gazetesi’nde gerçekleşmişti.

1981 yılı Eylül ayında Dünya’dan ayrılıp, yeniden UBA’ya dönmüştüm ki, İstanbul İktisadi ve Ticari İlimler Akademisi Gazetecilik ve Halkla İlişkiler Yüksek Okulu’ndan Hocam, Türkiye’de halkla ilişkiler sektörünün kurucularından Alaeddin Asna, beni Tercüman Gazetesi’ne yönlendirmişti:

Tercüman Gazetesi’nin İstihbarat Şefi Bekir Aydın seni bekliyor…

Bekir Abi ile görüşmüş, Güneri Civaoğlu’nun ardından Genel Yayın Yönetmenliği görevini Hakkı Öcal’ın üstlendiği Tercüman Gazetesi’nde muhabir olarak işe başlamıştım.

Daha sonraki yıllarda Ertuğrul Özkök, Güneri Civaoğlu’nun bizim meslekte estirdiği rüzgarı kendi penceresinden şöyle tanımlar oldu:

Güneri Bey, benim gözümde sendika başkanıdır.

Güneri Abi’yi dün öğlende Teşvikiye Camii’nde kılınan cenaze namazı sonrası son yolculuğuna uğurlarken, Necati Doğru’nun sözleri aklımdan geçti:

Gazeteciler enflasyondan ancak transferle korunur…

Güneri Abi’ye Allah’tan rahmet diliyorum…

Mekanı cennet olsun…

Istakoz yarıştırma efsanesi nasıl çıktı?

Güneri Civaoğlu’nun Güneş Gazetesi’ni kurup, başarıyla yönettiği günlerde Babıali Yokuşu’nda şu efsane yayıldı:

Güneri Bey, yemekte ıstakoz ısmarlamadan önce yarıştırırmış. Geride kalan ıstakozu seçermiş. Geride kalan ıstakozu eti daha fazla diye seçermiş…
Aradan yıllar geçti, dönemin Mey İçki CEO’su Galip Yorgancıoğlu, Kayra Imperial’ın bazı ünlü restoranların şarap listesine girmesi vesilesiyle bizi Paris’e davet etti.

Mey’in davetlisi gazeteciler arasında Güneri Civaoğlu, Ertuğrul Özkök, Tayfun Devecioğlu ve Ercan İnan vardı. Şakayla karışık Güneri Abi’ye konuyu açtık:

Abi, ıstakoz yarıştırma olayı nedir? Bize anlatır mısın?

Güneri Abi, önce doğru olmadığını belirtti:

Arkadaşlar, yok öyle bir olay…
Israr ettik:

Bu efsanenin o dönemde yayılmasının bir nedeni vardır elbet.
Anlattı:

Arkadaşlar, Güneş Gazetesi’nde bir kutlama düzenledik. Kutlamayı aynı anda Adana, Ankara, İzmir bürolarında da yaptık. Düzenlenen törende karides de ikram edilmesini istedim. Karides konusu kulaktan kulağa, dilden dile ıstakoza dönüştü, hepsi bu…
Böylece ıstakoz yarıştırma efsanesini ilk ağızdan öğrenmiş olduk…